لاجوردی

  • ادبیاتمن بر مسند لاجوردی آسمان می‌نشینم

    من بر مسند لاجوردی آسمان می‌نشینم

    زیبا هستم ای مردم همچون رویایی به سختی سنگ و سینه‌ام جایی‌ست که هرکس در نوبت خویش زخم می‌خورد تا عشقی را در جان شاعر بدمد گنگ و ابدی مثل ذات من بر مسند لاجوردی آسمان می‌نشینم همچون افسانه‌ای که در ادراک نمی‌گنجد من قلبی از برف را به سپیدی قوها پیوند می‌زنم...

    بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا