مگذار

  • ادبیاتمگذار خواب وجودم را پر پر کنم

    مگذار خواب وجودم را پر پر کنم

    شب را نوشیده ام و بر این شاخه های شکسته می گریم مرا تنها گذار ای چشم تبدار سرگردان مرا با رنج بودن تنها گذار مگذار خواب وجودم را پر پر کنم مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم و به دامن بی تار و پود رویاها بیاویزم سپیدی های فریب روی ستون های بی سایه رجز می خوانند طلسم شکسته...

    بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا