شب اگر رنگ و بویی از شب‌های آینده بگیرد
اگر که برگردد خورشید هرچند فرورفته در غروب، شب اگر رنگ و بویی از شب‌های آینده بگیرد، اگر غروبی بارانی انگار از روزگار دلنشینی برآید، که هرگز
کتاب شب های روشن؛متفاوت و تماما عاشقانه از داستایفسکی9
«داستایفسکی» را بیشتر با چهار شاهکار معروفش یعنی «برادران کارامازوف»، «ابله»، «شیاطین (جن‌زدگان)» و «جنایت و مکافات» می‌شناسند؛ اما در این
شراب،دنبال شب اش می گردد درد،دنبال دانه ای انگور22
شراب ، دنبال شب اش می گردد درد ، دنبال دانه ای انگور و انگور خاطره ی روزی که از خوشه چیده شد من هم سراغ زنی به ظرافت قطره ای اشک می گردم زنی که
در لابلای داستانی از گل های شب به بهای خستگی اسب ها9
در لابلای داستانی از گل های شب به بهای خستگی اسب ها انگار ، کسی به نام او بود که دهانی زیبا داشت پس از ساعت ها عشق بازی پشت تلفن می‌رفت و
نه در شب و نه در روز حرفی نگفته باقی نیست 8
حرفی نگفته در زیر آفتاب باقی نمانده به این سبب شبانه میسرایم عشقم را نه در شب و نه در روز حرفی نگفته باقی نیست من نیز گفته ها را به سبکی نو
شبم جز غیاب تو نیست زخم هایم جز از پیشم رفتن هایت
شبم جز غیاب تو نیست زخم هایم جز از پیشم رفتن هایت جز تو چیزی آنِ من نیست بی تو همه چیز دروغ است بی تو همه حالم خراب است زنده ام در انتظارت که
در آن شب نه مهتابی بود گرد آویز شوم نه سوسوی ستاره‌ای…
در آن شب نه مهتابی بود گرد آویز شوم نه سوسوی ستاره‌ای در کنارم بیاساید و نه آواز عاشقی تا خودم را در او بیابم. تنها تنها، در خواب تنها و در
تو یک روز نیستی تمامِ سالی،تو یک شب یا یک کتاب…
تو یک روز نیستی تمامِ سالی. تو یک شب یا یک کتاب و یک قطره نیستی تو یک نقاشی یا تابلویی بر دیوار نیستی. اگر دقیقه ای نباشی ساعت ها از کار می
دیوانه ای در شهرم و روزها مثل اندیشمندی در تیمارستان
شب ها مثل دیوانه ای در شهرم و روزها مثل اندیشمندی در تیمارستان و یادم نیست این سطرها را شب نوشته ام یا روز در همین شعر و لابه لای همین
